O mnie

dr Nina Budziszewska

Kierownik Studiów Podyplomowych Jogi Klasycznej oraz adiunkt w Zakładzie Filologii Indyjskiej w Instytucie Studiów Klasycznych, Śródziemnomorskich i Orientalnych Uniwersytetu Wrocławskiego, indolog (sanskrytolog), filozof i romanistka (język francuski), członek Polskiego Towarzystwa Orientalistycznego oraz Polskiego Towarzystwa Filozoficznego

 

Moją pasją jest joga tout court, zarówno od strony praktycznej i medycznej (terapeutycznej), jak i filozoficznej. Uwielbiam przebywać na macie, ale także i w starożytnych oraz klasycznych tekstach jogi indyjskiej. Tłumaczenie z sanskrytu zawsze uważam za rodzaj koncentracji (dharany), a zarazem i medytacji (dhjany) nad przekazem dzieła. Jestem w trakcie przekładu z sanskrytu: Anugity, Sarwa-siddhanta-sangrahy (rozdziału o jodze i sankhji), Hatha-joga-pradipiki & Gheranda-sanhity. Joga himalajska, praktykowana od zarania dziejów jogi w przepastnych i przepełnionych potężną mocą transformacji ciała i umysłu terenach Himalajów, ma dla mnie szczególne znaczenie. Prawdą jest, że wartości jogi można pielęgnować wszędzie, dyscyplinując nimi swoje serce i ciało, lecz w Himalajach dokonuje się coś szczególnego, nie bez przyczyny nazywa są dev bhoomi (przestrzenią bogów) oraz siddha bhoomi (przestrzenią spełnionych istot)… Więcej o Himalajach w mojej książce Himalaje. W poszukiwaniu joginów (Sensus, 2019,)

तस्मान मैत्रं समास्थाय शीलम आपद्य भारत |
दमस तयागॊ ऽपरमादश च ते तरयॊ बरह्मणॊ हयाः ||

Dlatego, o Bharato,  utwierdziwszy się w przyjaźni (wobec każdego stworzenia), działaj właściwie! Samoopanowanie, porzucenie i brak rozproszenia mentalnego – oto trzy rumaki brahmana (wyzwolenia). (Mahabharata XI.007.019)

dscn1297

Takimi słowami rozpoczęłam swoją pracę doktorską pt. Mokszadharma o człowieku, pracę w dużej mierze poświęconą jodze, człowiekowi i wspaniałej mądrości indyjskiej ukrytych w starożytnym dziele zwanym Mahabharatą. Mahabharata jest czymś znacznie donioślejszym niż ogromny epos rycerski, opisujący ogromną i krwawą bitwę o tron między dwiema gałęziami jednego rodu, czymś więcej niż skarbnicą wiedzy na temat obyczajowości, religii, prawodawstwa i filozofii dawnych Indii. Mahabharata to opowieść o joginie dążącym do wyzwolenia par excellence! To bezpośredni przekaz starożytnej mądrości, jogicznej ścieżki do wyzwolenia i etycznej wartości przekazanej Człowiekowi ustami dawnych świętych, joginów, a nawet bogów i Śiwy-Wisznu, czyli Wielkiego Mistrza-Jogina. W Mahabharacie znajdują się trzy niezwykle ważne i piękne rozmowy Człowieka-Jogina z jego największym Przyjacielem, którym jest Wielki Mistrz-Jogin: pierwsza z rozmów nosi nazwę Bhagawadgity Pieśni Czcigodnego, druga MokszadharmyPowinności i pouczeniu o wyzwoleniu, a trzecia Anugita, czyli ponowna rozmowa Mistrza z Uczniem. Droga do wolności, szczęścia i wyzwolenia z więzów cierpienia wiedzie poprzez kultywowanie w sobie i wykształcanie takich wartości, jak: współczucie, ahinsa, (niekrzywdzenie), hojność i szczerość, a także dyscyplina, koncentracja, umiarkowanie w jedzeniu, zadowolenie, prostolinijność, mądrość… codzienna praktyka medytacyjna i cielesna.  Chociaż Mahabharata została skomponowana ponad dwa tysiące lat temu, to nie straciła nic ze swej aktualności. Jest to bowiem opowieść ponadczasowa, wychodząca poza ograniczenia przestrzeni. Dążenie Człowieka do szczęścia i absolutnej wolności jest bowiem wszechobecne i konstytutywne dla jego istoty…

dscn1226

  • Mój profil na akademia.edu
  • Certyfikat Coaching with Compassion

coś5