Sawan Shivratri i koniec tłumów w Rishikeshu

Pierwszy sierpnia okazał się być zbawiennym dniem dla spokojnego życia Rishikeshu (nie wspominając o nas, w końcu można spokojnie chodzić po relatywnie wyludnionych ulicach). Już w Haridwarze tłumy śiwaitów wypełniały sobą (a nawet – przepełniały) całą przestrzeń: autobusy, drogi, miasta, zakamarki, świątynie, aśramy, hostele, dharamsale. W pewnym momencie drogi zostały całkowicie zamknięte dla samochodów, riksz …

Tajemna nauka Indii i jej wszechobecne podróbki

Kolejny wpis zaczyna się zdjęciem patrona jogi, Wielkiego Jogina, Śiwy-Mahadewy… powodem jest chyba zbliżające się święto Sawan Śiwaratri (Sawan Shivratri)… Dziś napiszę trochę być może za mocno, może za bardzo zachodnim okiem oceniając, a może właśnie przeciwnie. Niedawno bowiem, pewnej pięknej i cieplej nocy, w parku otoczonym palmami, rozmawiałam z przyjacielem, żyjącym w Delhi. Jego…

Himalaje i ich mistrzowie

Himalaje są nie tylko siedzibą śniegu, ale od setek lat są domem jogicznej mądrości i duchowości otwartej dla milionów ludzi, niezależnie od ich wyznania i pochodzenia. – swami Rama Jeszcze tylko kilka dni i kilkanaście godzin zostało do naszego wylotu w Himalaje, a dokładniej do Chota Char Dham. Lecimy do Delhi, a potem wyruszamy do…

Himalaje… góry jogi, dharmy, wyzwolenia i Boga

Najwyższe góry świata, leżące w obrębie Nepalu, Indii i Tybetu są nie tylko miejscem narodzin, rozwoju i pogłębionej praktyki jogicznej, która ponad wszystko pragnie wyzwolić człowieka od ułudy wyrażającej się w przemijalności, cierpieniu i śmierci tego, co ożywione, lecz są one także siedzibą Wielkiego Mistrza, Wielkiego Jogina, czyli Śiwy-Mahadewy. Jogin nim przystąpi do pogłębionej medytacji,…

Umysł w stanie wedyjskiego Śiwy…

Joga pojawiła się w Indiach jakby nagle, ok. VII wieku przed naszą erą. W każdym razie pierwsze pisane świadectwa w eksplicytny sposób wzmiankujące o tej przedziwnej praktyce ascetyczno-medytacyjnej jako drodze do absolutnego wyzwolenia (a nie jedynie ku boskim niebiosom) mniej więcej w tym okresie zaczynają się ujawniać. Upaniszady wtenczas powstające jako specjalistyczne nauki o świecie,…

Kapalabhati i bhramari pranajama

Oddech blasku głowy (kapalabhati, कपालभाती) oraz pszczoły (bharamari, भ्रमरी) są kolejnymi dwiema pranajamami przeznaczonymi dla bardziej zaawansowanych joginów, ale także u początkujących adeptów pranajamy mogą one spowodować bardzo przyjemne i niecodzienne doświadczenie czystości i jasności umysłu, a nawet błogości na poziomie czoła (adźnia czakra). Ich trudność nie polega na technice wykonywania poszczególnych sekwencji, ale wytrzymałości…

Murczczha i plawini pranajama

Te dwie pranajamy, murczczha (मूर्च्छा) i plawini (प्लाविनि), należą do bardziej niszowych i mniej praktykowanych, niemniej jednak są bardzo ważne dla każdego jogina, pragnącego poznać różne sposoby kierowania i uspokajania prany w ciele. Co by tu wiele pisać o pranie? – pomijając jej metafizyczny aspekt, czy raczej – ponad-zwyczajny (to znaczy, wymykający się zwykłemu codziennemu…

Nadi śodhana, czyli klasyczna pranajama

Nadi śodhana jest to bardzo ważna, jeśli nie nawet nie najważniejsza (a za taką w ortodoksyjnych kręgach uchodzi), pranajama, podczas której powietrze przepływa raz przez prawe, a raz przez lewe nozdrze, oczyszczając tym samym dwa główne kanały subtelnej energii-świadomości, czyli prany. Stąd też ta pranajama czerpie swoją nazwę: nadi (नाडी), czyli subtelny kanał energii, oraz…

Słoneczna (surja) i księżycowa (czandra) bhedana pranajama a słoneczny i księżycowy kanał subtelny w ciele

  Pranajama jest czymś znacznie więcej niż jedynie kontrolą oddechu czy też jego coraz bardziej świadomym pogłębianiem i zwalnianiem. W gruncie rzeczy pranajama nie jest techniką kontroli oddechu (wdech-wstrzymanie-wydech), ale świadomym i uważnym połączniem ze spontaniczną świadomością oraz spoczywaniem w jej spokojnej, otwartej, błogiej, pełnej mądrości i dobroci naturze… W tybetańskiej tradycji jogi oddechu koncentracja…

Powściągnięcie oddechu, czyli pranajama (klasyczna definicja z Jogasutr)

Jogasutry, klasyczny podręcznik teorii jogi (tutaj nowe polskie wydanie w prześwietnym tłumaczeniu Leona Cyborana), powstały ok. II w. n.e., podaje bardzo techniczne, a zarazem wyczerpujące definicje pranajamy, uznając ją za wrota ku wyższym stanom medytacyjnym. Termin pranajama (prāṇāyāma, प्राणायाम) zawiera w sobie dwa człony: prana oraz ajama (w niektórych wyjaśnieniach tego terminu jako drugi człon…